W pracy terapeutycznej szczególnie bliska jest mi terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) — połączenie akceptacji, uważności i pracy nad realną zmianą. Cenię ją za praktyczność: daje konkretne umiejętności, z których można korzystać na co dzień, także w chwilach silnych emocji, kryzysu czy trudności w relacjach.
Najbliższa jest mi praca z emocjami, regulacją napięcia, tolerowaniem trudnych doświadczeń i budowaniem bardziej satysfakcjonujących relacji. Zależy mi, aby terapia była oparta na wiedzy, konkretna i dopasowana do osoby. W DBT szczególnie cenię ideę budowania „życia wartego przeżycia” — nie przez eliminowanie trudnych emocji, lecz przez rozwijanie umiejętności potrzebnych do życia zgodnego z własnymi wartościami.
